ก็เตือนกันไว้นะครับ สมชายเป็นคนเลือดร้อน ถ้าสมชายไหว้ใครแล้วคนนั้นไม่ไหว้ตอบรับรองโดนแน่

....

เพราะสมชายทั้งหลายใช่รึเปล่า ที่ทำให้บ้านเมืองเป็นแบบนี้ T^T สมชายไม่ได้ตั้งใจ

ขอแสดงความยินดีกับนายสมชาย ที่ได้เป็นนายก

สมชายครองเมืองแล้ว เย่

การเมืองถูกจัดเป็น 1 เรื่องที่ไม่ควรจะคุย (จริงเหรอ)
ถ้าสมหญิงใกล้ตัวใกล้ใจ (และสมหญิงที่อยากจะให้ใกล้ตัวใกล้ใจ) มาคุยเรื่องการเมืองกับเรา แล้วเราดันเชียร์ฝั่งตรงข้ามจะทำยังไง แน่นอนจะตัดไปเรื่องอื่นเลยคงไม่จบหรอกเพราะสมหญิงไม่ยอมแน่ๆ จะโกหกว่าอยู่ฝั่งเดียวกันไปเลยก็หลอกตัวเองเปล่าๆ จะแข็งไปว่าคนละฝั่งก็หวั่นๆ จะเสียสมหญิงไป

ทำไงดี?

ช่วงนี้เข้าสู่ฤดูกาลบอลอีกครั้ง แต่สมชายแปลกไม่ได้ดูบอลเลยครับ
จริงๆ นายสมชายก็พอจะเตะบอลเป็นนะครับ สมัยเรียนก็เตะเล่น บอลโลกหรือยูโรก็ดูกะเค้า แต่ไม่ได้ตามบอลลีคเลย ไม่รู้จักใคร ไม่ได้ลุ้นทีมไหนเป็นพิเศษ

แต่น่าสนุกคือเพื่อนๆ รอบตัวสมชายมีแต่ดูบอล ซื้อซอคเกอร์ เล่นวินนิ่ง CM FM FHM กันทั้งนั้น เพื่อนนายสมชายบางคนถึงกับต้องมาหัดดูบอลเพื่อนเข้ากลุ่มเพื่อน(ของมัน)เลยด้วยซ้ำ

ถ้าเทียบกับผู้ชายทั่วๆ ไป นายสมชายก็รู้สึกแปลกอยู่เหมือนกันที่ไม่ได้ดูบอลลีค ถ้าช่วงบอลพีคๆ ก็เหมือนจะโดดเดี่ยวอยู่เหมือนกัน

จาก บล๊อคนี้ (ของคนก่อตั้งบล๊อคนั้น) ทำให้หวนละลึกขึ้นมาได้ว่าปกติชายสี่ก็ชอบไปดูหนังคนเดียวนิหว่า ก็เลยสงสัยว่าเหล่าสมชายและสมหญิงทั้งหลายชอบไปดูหนังคนเดียวตามที่เขาว่าหรือเปล่า

ชายสี่ชอบไปดูหนังคนเดียวมาก แม้แต่ว่าตอนมีสมหญิงอยู่ข้าง ๆ ก็ชอบหนีไปดูหนังคนเดียว แบบว่าถ้าเอาสมหญิงไปด้วย มันจะไม่ได้ดูหนังอะ……….. มัวแต่นั่งคุยกะสมหญิงจนไม่เป็นอันดูหนังอะดิ นอกจากนั้น ชายสี่เกลียดมากเวลาโดนนัดไปดูหนังเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ (เช่นเกินห้าคนขึ้นไป) เพราะนัดก็ยาก หารอบที่ทุกคนว่างตรงกันก็ยาก หาที่นั่งก็ยาก แถมดูเสร็จ จะไปไหนต่อก็ลำบาก เมื่อเทียบกับเวลาไปดูหนังคนเดียวนี้ก็สะดวกมาก หาที่นั่งก็ง่าย อยากไปไหนต่อก็ได้

สมชายและสมหญิงทั้งหลายชอบไปดูหนังคนเดียวหรือว่าดูเป็นกลุ่มครับ

ไม่ใช่ละคร แต่หมายถึงเพื่อเธอจริงๆ เธอในที่นี้คือสมหญิงทั้งหลาย
และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสมหญิงขาประจำที่น่ารักของเราหลายๆ คนในนี้นี่เอง

สมชายทั้งหลายคิดว่าเคยทำอะไร “เพื่อเธอ” แล้วภูมิใจมากๆ กันบ้างมั้ยครับ
สมัยรุ่นกระทง สมชายหนึ่งสามารถเปลี่ยนตัวเองจากมนุษย์ขี้เกียจมือวางอันดับต้นๆ ของโรงเรียน
มาเป็นเด็กชายรักสุขภาพ ตื่นแต่เช้าไปดักรอสาวหน้าบ้านเพื่อจะเดินไปโรงเรียนด้วยกัน
ลุกมาออกวิ่งตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้ทำฟอร์มไปผ่านบ้านที่อยู่ห่างไปหลายซอย
ทันเห็นสาวน้อยที่หมายปองตื่นมาแปรงฟันตรงระเบียง โบกมือให้
แล้วก็รีบวิ่งหนีก่อนจะโดนสาดน้ำ หรือขันปลิวมาพร้อมเสียงชื่นชมบรรพบุรุษ
ไม่ต้องนับเรื่องเทียวรับส่ง ทำรายงาน สอนการบ้าน ติวข้อสอบ อันนั้นมันธรรมดา

แต่พอมาเป็นหนุ่มใหญ่รุ่นกระทงใบตองเหี่ยว
สมชายหนึ่งชักรู้สึกกลับมาขี้เกียจอีกแล้ว
คงต้องหา “เธอ” ซักคนไว้เป็นจุดหมาย จะได้กลับไปมี “วีรกรรมทำเพื่อเธอ” อีกซักครั้ง
(อย่าเผลอไปสร้างวีรกรรมทำ “เพื่อน” เธอเข้าล่ะ)

จริงๆ แล้ว สิ่งที่ผมทำวันนี้ก็เพื่อเธอคนนี้เท่านั้นแหละ (เห็นบ่นประจำ) :-P

เอาซะหน่อย เดี๋ยวจะโดนค่อนแคะ แถมมีสมหญิงบางคนเรียกร้อง เกิดกำลังใจฮึดเขียนขึ้นมาทันที :-P

จากชื่อเรื่อง ไม่่ได้หมายถึงพวกเราสมชายทั้งเก้าหรอกนะครับที่ว่ามีมากเกินไป
แต่หมายถึงสมชายทั้งประเทศ!

วันก่อนเห็นพรรคพวกบางคนส่งข่าวพาดหัวอันน่าประหวั่นพรั่นพรึงมาก ว่า
"สธ.เผย ไทยมีหญิงมากกว่าชาย เกือบ 9 แสนคน"

มันช่างเป็นเรื่องน่ากลัวอย่างไม่น้อย ที่เรามีจำนวนน้อยกว่าสมหญิงมากมายถึงเพียงนี้
นั่นแปลว่าจะมีสมหญิงอีกเกือบหนึ่งล้านคนจะต้องย้ายนิวาสสถานไปอยู่หมู่บ้านคานทองนิเวศน์อย่างไม่มีทางเลือก
บอกตามตรงว่าผมรู้สึกเป็นห่วงมาก

นี่ยังไม่นับจำนวนสมชายที่ไม่แท้ทั้งหลายที่ "ปะปนอยู่ในหมู่พวกเรา" อันจะทำให้สมหญิงมีตัวเลือกน้อยลงไปอีกมาก

พวกเรามาคิดอ่านช่วยหาทางแก้ไขปัญหานี้ให้เหล่าสมหญิงกันเถอะครับ

ผู้ชายสมัยนี้ กระแสเค้าบอกว่าต้องเต็มไปด้วยพลัง Work hard Play hard แต่สมชายลองทำแล้ว แม่ง Work Hard Play Hard Life Suck ทุกที - -"

บางทีสมชายก็มีพลังอย่างจะทำอะไรเหลือล้น บางทีก็พลังหมดซะงั้น เบื่อไม่อยากทำแม่งไปหมดทุกอย่าง

ดูอย่างการเขียนบล๊อกสิ ทุกสมชายเบื่อเขียนมา 13 วันแล้ว 555 สมชายแปดก็เบื่อเหมือนกัน

เวลาไปขึ้นรถเมล์หรือว่ารถไฟใต้ดินตามเมืองนอก ก็มักจะเจอข้อความว่า กรุณายกที่นั่งของท่าน หรือว่าที่นั่งตรงนี้กันไว้สำหรับคนชราและคนพิการ แน่นอนทั้งสมชายและสมหญิงก็ต้องยกที่นั่งดังกล่าวให้กับคนชราและคนพิการ

แต่ถ้ามาขึ้นรถเมล์เมืองไทย ก็ต้องสละที่นั่งให้เด็กสตรีและคนชรา แต่บนรถไฟฟ้านี่ จำได้ว่าไม่มีสตรี ? (ใครรู้ช่วยแก้ไขให้ด้วยนะครับ) เพราะว่าสมหญิงที่ขึ้นรถไฟฟ้าเข้มแข็งอยู่แล้ว ? และจากการสังเกตก็ไม่ค่อยเห็นสมชายที่นั่งรถไฟฟ้าสละที่นั่งให้สมหญิงซะด้วยซิ ส่วนคนพิการนั้น โอกาสจะได้ขึ้นรถเมล์หรือว่ารถไฟฟ้านั้นคงยากเหลือเกิน เพราะสำหรับเมืองไทย คนพิการควรจะอยู่บ้านเฉย ๆ เท่านั้น

อย่างหนึ่งก็คือแสดงให้เห็นถึงวัฒนธรรมของเมืองนั้น ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความเท่าเทียมกัน หรือว่ารถเมล์เมืองไทยมันขับโหดเกินไปจนสมหญิงทั้งหลายจะไม่ไหวเอา สิทธิของผู้พิการ และอื่น ๆ ประเด็นพวกนี้ไว้มาคุยวันหลังนะครับ เรื่องมันยาว

แต่ที่สงสัยคือ สมชายทั้งหลายสละที่นั่งให้เด็กสตรีและคนชรากันบ้างหรือเปล่าครับ